سرگذشت شيخ نظام الدين ، 7 - در گذرانيدن عزيزى كيمارا و عدم التفات بدان ، 8 - در تأمل و استعداد ، 9 - مخدوم ولى هجويرى . قسم چهارم در رفع هم معيشت و ترك اسباب و اعتماد بر خدا ، پنج « فصل » : 1 - فضيلت توكل ، 2 - مرشد گرفتن شخصى پيل را در امر رزق ، 3 - خلوت ، 4 - راهزن و رزق غيبى ، 5 - داستان كشتى شكستگان . قسم پنجم ، در بعضى مراتب سلوك ، سى فصل و حكايت‌ها : 1 - گريزى در سلوك ، 5 - مشورت كردن در تزويج ، 10 - سوء احتيال بر ترك ، قصهء شيخ يوسف هركن ، 15 - خلوص به حق ، 20 - مرزوقى اوليا به رزق حلال و حكايتى مناسب ، 25 - حقيقت تقدير و قصهء سيمرغ ، 30 - در قرب قيامت . « تذبيل » در دو فصل : 1 - در بيان بعضى خوارق در حضرت ايشان ، 2 - در بيان رحلت ايشان ، خاتمه در ختم كتاب . در فصل دوم از تذبيل به تفصيل از بيمارى و مرگ ايشان سخن گفته است . در اين‌جا مىگويد نزديك به صد و بيست سال زيسته و در پنجشنبه 21 رجب درگذشته است . و سه غزل و پنج رباعى در سوگوارى با ماده تاريخ مرگ مىآورد . از آن ميان : تاريخ « بناز خفته » هاتف فرمود . و « گم شد به شهود اقدس رحمان » گفت ، كه هر دو 1145 را مىرساند . آغاز : حمدى كه مشام رنگ و بوفراشان گلشن قدس به نفحات صبح و صفا . مشترك 11 / 950 ( 1 نسخه ) ؛ خزينه 1 / 674 محمد سعيد لاهورى ؛ حديقه ، غلام سرور 200 همان لاهورى ، در اين دو جا از اين مريد و كتاب او نامى نيامده است و نام اين كتاب در منابع در دسترس به‌دست نيامد . گنج ش 9107 . تذكرهء اسامى خوشنويسان و مصوران و مذهبان . قاضى احمد قمى - گلستان هنر . تذكرة الاسلاف و تبصرة الاخلاف . مولوى سيد على محمد شاد ( 1305 ق ) . زندگىنامهء نياكانش است . در 1306 ق چاپ شده است . نوشاهى ، چاپى 2 / 1332 چ 1306 ق . تذكرة الاصحاب . از محمد يحيى معروف به شاه خوب اللّه اله‌آبادى ( 1080 - 1144 / 1669 - 1731 م ) فرزند محمد امين . تذكره‌ى فقهاى هند 5 ( 2 ) / 254 بيست كارش را برشمرده ، از آن ميان مناقب غوثيه ( هف ) و تذكرة الاصحاب . مشترك 3 / 1809 « الكلمات المؤتلفه » او و نام 20 كارش ؛ علماى هند 58 زندگىنامهء او و 9 كارش ؛ ايوب قادرى 183 ؛ تذكره‌ى فقهاى هند 5 ( 2 ) 254 . تذكرة الاصفيا . رحمت اللّه عرف شيخ برى لكهنوى . مشترك 11 / 849 ( نامش ) ؛ علماى هند 257 . تذكرة الاصفيا . به نوشته‌ى فهرست آصفيه ( 3 / 380 ) از سيد نجف على و صفدر على رضوىست كه در 1270 ق نگاشته شده است ، و همينگونه به استورى ( 1265 ) و برگل ( 2 / 978 ) راه يافته است ، جز آنكه ذريعه ( 4 / 28 ) نسخه‌اى از آن را ياد كرده كه نام نگارنده‌اش تنها صفدر على ديده شده است . مشترك 11 / 849 ( نامش ) ؛ استورى 1265 ؛ ذريعه 4 / 28 ؛ برگل 2 / 978 ؛ آصفيه ، هندليست 3 / 380 . تذكرة الاصفيا . از ناشناسى كه در 9 رمضان 951 / 1544 م نگاشته . و تنها نسخه‌ى شناخته